
Op een dinsdagochtend mocht ik op bezoek bij Luca in het Laurentius ziekenhuis in Roermond. Luca is met 34 weken geboren en was precies 2 weken oud tijdens de reportage. Al na 4 dagen mocht Luca uit de couveuse en in een warmtebedje, daarna mocht hij ook al snel van monitor en op de ochtend van de reportage mocht ook zijn sonde eruit. Voor papa en mama was het ook genieten om zijn gezichtje zo te zien. Toen ik kwam lag Luca heerlijk te slapen in zijn bedje.

Daarna mocht hij lekker in badje. Luca genoot van het warme water en was helemaal zen. Na het badje mocht hij nog even met papa en mama knuffelen en al knuffelend viel hij weer lekker in slaap.

Lieve Luca, wat heb jij grote stappen gezet en wat heerlijk dat je nu lekker met papa en mama thuis bent. Heel veel geluk met jullie mooie gezinnetje.
Van de ouders:
Via de verpleging van het Laurentius Ziekenhuis in Roermond werden wij geïnformeerd over Stichting Earlybirds en de mogelijkheid die zij bieden om een mooie herinnering te maken van onze tijd in het ziekenhuis. Wij zijn heel erg blij dat Karin Lemmens ons kon bezoeken en met prachtige fotografie Luca en ons heeft vast weten te leggen. Nogmaals bedankt voor dit mooie initiatief en de tijd en moeite die Karin voor ons nam, we zijn super blij met het resultaat!

Het verhaal van Luca staat ook op de website van Stichting Earlybirds. Hier kun je ook meer informatie vinden over het aanvragen van een reportage en als je zelf vrijwilliger wilt worden.







Op een hele bijzondere dag mocht ik op bezoek bij Sem in het Sint Jans Gasthuis in Weert. Het was namelijk de verjaardag van de papa van Sem, bovendien mocht Sem voor de eerste keer in bad.
Toen ik bij het ziekenhuis aankwam lag Sem nog lekker te slapen en hebben papa en mama hem wakker gemaakt om lekker in bad te gaan. De kleine man genoot van het warme water en de stemmen van papa en mama, hij werd er heerlijk relaxed en zen van. 
Groei maar goed, lieve Sem. Ik wens jou en je papa en mama het allerbeste.



Ik mocht namens Stichting Earlybirds op 10 maart bij Veere op bezoek in het Maxima Medisch Centrum in Veldhoven. Nog net op tijd, want een dag later werd bekend dat er in de regio Brabant geen reportages meer gedaan konden worden in verband met alle maatregelen rondom het coronavirus.
Ik mocht op dinsdagochtend namens Stichting Earlybirds op bezoek bij dit kleine, dappere manneke: Mik. Mik is geboren na een zwangerschap van 26 weken en 6 dagen. Mama was al opgenomen in het MMC in Veldhoven, maar het weekend voordat Mik geboren werd kregen ze nog een weekendje Maastricht aangeboden. Helaas geen romantisch hotelletje en lekker slenteren door de straten van Maastricht, maar een weekendje MUMC+ omdat er in Veldhoven geen plaats op de NICU was. Gelukkig konden ze na een paar dagen weer terug naar Veldhoven (een stuk dichter bij huis dan Maastricht) en daar werd Mik de dag erna via een keizersnede geboren. Vlak voor we de reportage gepland hadden verhuisde Mik voor een paar dagen naar het WKZ in Utrecht omdat zijn ontlasting niet op gang kwam, gelukkig zette hij daar mooie stapjes vooruit, al heeft hij ook nog een longontsteking moeten overwinnen. Nadat ze weer terug in Veldhoven waren mocht ik op bezoek. Mik lag nog aan de CPAP, maar tijdens de verzorging mocht deze heel even af en hebben we snel een foto van zijn hele gezichtje kunnen maken. Tijdens het verschonen hield hij de vinger van mama stevig vast, zo lief om te zien! Na de verzorging mocht ik Mik lekker buidelen met mama. Een genietmomentje voor allebei.
Het is al een hele tijd geleden dat ik namens
De jongste grote broer vond het heerlijk om met hem te knuffelen en zijn handje vast te houden. Wat is het contrast van zo’n klein handje met de hand van grote broer toch mooi.



Nadat de eerste reportage was afgerond, mocht ik op bezoek bij Collin en Feline. Deze lieve tweeling werd met 34 weken geboren en was bijna 2 weken oud tijdens de reportage. En wat waren het toch een kanjers! Ze waren al van de monitor af en Feline mocht het ook zonder de sonde gaan proberen. Grote broer was heel lief voor zijn kleine broertje en zusje, ze werden overladen met de kusjes.
Tijdens de gezinsfoto stal deze kleine charmeur de show met zijn geweldige lach. Daarna ging oma een blokje met het wandelen en hebben we de speciale band tussen een tweeling vast kunnen leggen, ze kropen heerlijk tegen elkaar aan toen ze naast elkaar in het tweelingnestje lagen. Zo mooi om te zien.


Een tijdje terug mocht ik bij Yosef op bezoek in het Laurentius ziekenhuis in Roermond. Yosef is geboren na een zwangerschap van precies 31 weken. Eerst heeft hij een tijdje in het MUMC+ in Maastricht gelegen, maar toen hij sterk genoeg was is hij met de ambulance naar Roermond verhuisd.
Na het badje mocht hij lekker bij mama drinken. Zo mooi om de band tussen Yosef en zijn papa en mama te zien en hoe liefdevol ze naar Yosef keken. Nadat Yosef helemaal uitgeteld was kreeg hij de laatste voeding via de sonde en heb ik nog een paar mooie macro opnames kunnen maken terwijl hij al naar dromenland was vertrokken.
Terugkijkend op een periode waarop je je niet kunt voorbereiden, een periode waarop je eigenlijk alleen maar bij je kindje wilt zijn en aan hem denkt, terwijl er zoveel te regelen valt en gesprekken met artsen worden gevoerd lukt het eigenlijk niet om verder of daarbuiten te denken. Zo enorm dankbaar zijn we dat de verpleegkundigen dit begrijpen en ons informeerde over early birds.
Niet alleen toen mijn hoofd er niet naar stond maar ook later toen we wat meer rust kregen.


De weeënremmers sloegen niet aan en ze zijn met de ambulance naar het ziekenhuis in Maastricht gebracht, omdat in Roermond kindjes vanaf een zwangerschapsduur van 32 weken opgevangen kunnen worden. In Maastricht aangekomen hielpen de nieuwe weeënremmers gelukkig wel eventjes, maar na middernacht zetten de weeën toch door. Omdat inmiddels de 32 weken grens was bereikt en omdat in Maastricht geen plaats was, mocht de kleine Thuur in Roermond geboren worden. Door een miscommunicatie duurde het 4 uur voordat ze door de ambulance opgehaald gehaald werden. Met 9 cm ontsluiting, heftige weeën en gillende sirenes raceten ze naar Roermond. Daar stond het team al klaar voor Thuur en werd hij heel snel geboren.
Tijdens de reportage deed Thuur het ontzettend goed. En papa en mama straalden helemaal van verliefdheid en trots. Ik kreeg zelfs een heel lief glimlachje van Thuur.

Alle earlybirdjes krijgen een ‘earlybirdje’ en een ‘nicu’. Deze vogeltjes worden door vrijwilligsters gehaakt en door speciale keurmeester gekeurd, gewassen en luchtdicht verpakt zodat ze meteen bij het kindje gelegd kunnen worden. De staartjes van de earlybirdjes en nicu’s bootsen de navelstreng. In de buik spelen kindjes heel vaak met de navelstreng. Na geboorte kunnen ze deze staartjes in hun handjes vasthouden en laten ze hopelijk het slangetje van hun sonde met rust.